Ay ve Güneş

Geceleri daha çok sevdiğimi düşünürdüm. Daha aktif olduğum, daha huzurlu olduğum için sanırım. Bu sessiz zamanlarda daha rahat düşünüp daha üretken olabiliyorum evet. Fakat gecelerim son zamanlarda inanılmaz yorucu geçiyor, bir şeyin eksikliğiyle geçiyor.

Hayatımın çoğunu yalnız hissederek, bundan keyif alarak ve bundan gurur duyarak geçirdim. Çevremde insanlar oldu çok fazla insan oldu, asla kendime tamamen yaklaştırmadım. Bu davranışımda biraz korunma güdüsü biraz yeterlilik hissi vardı sanırım. Ailem bunların dışında tabi ki fakat onlara karşıda biraz gizli kaldım hep. Tüm bunları geceleri daha yoğun yaşayabiliyorum, kendime çok çok daha fazla vakit ayırabiliyorum, sabah gördüklerimi, yaşadıklarımı, çalıştıklarımı daha etkili biçimde devam ettirebiliyor ve düşünüp analiz edebiliyorum. Tüm gece sadece benim. En azından böyleydi. Artık gecenin yalnızlığını eskisi kadar sevemiyorum, sabah olmasını isteyecek sebeplerim var. Güneşin doğuşu farklı anlamlar ifade ediyor bana. Ne hoş ki sabahın huzurunu da görebiliyorum artık. Güneş batmadan önce hayat benim için bir kargaşadan farksız tam anlamıyla bir kaos iken şimdi orada bir yerde huzurun olduğunu görebiliyor bunu yaşayabiliyorum.

Bilmiyorum belki eskisi kadar gizlenmeye, gecenin karanlığına saklanmama gerek kalmadığı içindir. Bunları anlatıyorum. Bunların ardından geceyi artık sevmiyorum diyemem hala çok seviyorum fakat güneşi ve aydınlığı da seviyorum artık. Bir parçayı değil hayatın tamamını sevebilir hale geldim. Daha mutluyum.

Rüya Hırsızı

Ha birde bugün bir kitap bitirdim. Adı " Rüya Hırsızı ", fantastik tür severler için gerçekten güzel, okumaya değer bir kitap. Yazarı " Shana Abe " diye bir hatun.

Kitap ingilterenin dağlarında yaşayan bir ejderha klanından olan Alfa'nın kızı Amalia ve hırsız Zane'in aşk dolu heycanlı macerasını konu alıyor. Kitapta bahsedilen ejderhaların adı Drakon. İnsan formları inanılmaz güzel, dumana ve ejderhaya dönüşebiliyorlar. Çok güçlüler, hızlılar ve çevikler ve soyları tükeniyor. Tek zaafları güzel taşlar, bu değerli taşlar drakonlara fısıldıyor, güzel müzikler yayıyor ve bunların en güçlüsü Karpat Dağlarında bir yerde bulunan Draumr adındaki masmavi bir elmas, bu elmasın drakonları kontrol etme gücü var, Amalia ve Zane de bu elmasın peşinden gidiyorlar. Ha birde Amalia drakon ama dönüşemiyor, öte yandan çok özel güçleri var.

Neyse dostlar daha fazla ayrıntıya girmek çok istiyorum daha yeni bitti fakat kitabı size tavsiye ettiğime göre anlatmam pek doğru olmaz sanırım. Edinin okuyun.

Gece

Gece oldu yine, fazla kaçırdım içkiyi galiba. Masada otururken dedim blog açtım ben yahu bişeyler yazayım bari. Meta taglere de içkiyi ekliyim belki içki arayan biri gelir yazımı bulur dedim.

Gece olunca insanın zihni açılıyor. Benimde öyle, daha fazla düşünüyorum daha yoğun hissediyorum ve bunlar daha fazla acıyı getiriyor. Nedenini sordum kendime hep hava karanlık, etraf sessiz diyemi böyle. Değil işte sabah vaktide karanlık ve sessiz yerler bulabilirsin ama bu olmaz o! Gecenin büyüsü çok farklı, insanı sarıyor.. Gecenin büyüsünü kimse sorgulayamaz, herşeyin daha yoğun daha güçlü olduğu saatler bunlar ve gerçekten çok değerliler. Aşıklar aşkını daha yoğun yaşar, acı çekenler acısını daha yoğun, mutluluklar daha mutlu olur, insanlar daha insan, gerçekler daha gerçek.. Bazen bitmesin dersin, bazen görmek bile istemezsin.